Citybooks: Maud Vanhauwaert

Lublin
01/04/12 - 15/04/12
Maud Vanhauwaert Maud Vanhauwaert


Maud Vanhauwaert nam deel aan het literaire project citybooks Lublin, opgestart door onze collega's van het Vlaams-Nederlandse huis DeBuren.
 
Maud Vanhauwaert is een dichteres die naar eigen zeggen wankelt tussen het podium en de poëzie. In haar geval betekent dat haar gedichten het niet alleen erg goed doen op de planken, maar ook op papier. Ze won al verschillende Poetry Slam-prijzen en in 2011 verscheen haar goed ontvangen debuutbundel Ik ben mogelijk bij de gerenommeerde uitgeverij Querido. ‘Een rijke, intense bundel’, aldus de Volkskrant. Ruim baan dus, voor de eigenzinnige, licht surrealistische blik van Maud Vanhauwaert.

>>> Meer informatie over het project citybooks leest u op de website http://www.city-books.eu/nl/

-------------------------------------------------------------------------------------

In een interview vertelt Maud Vanhauwaert over haar indrukken van Lublin en Polen.

Wat zijn je overheersende indrukken over Lublin?
Lublin is heel interessant. Enerzijds lijkt ze heel erg op een West-Europese stad. Anderzijds voel je toch grote verschillen, maar het  is moeilijk om die verschillen aan te wijzen. Net dat maakt deze stad zo bijzonder!  Grote steden hebben vaak de neiging om hun schoonheid te etaleren. Om je, als toerist, toe te schreeuwen: heb je dit al gezien? en dat? en vergeet zeker niet dit te bezoeken! … Lublin doet dat niet.  Het is een stad vol geheimen en je hebt tijd nodig om die te ontdekken. Ze geeft zich niet makkelijk bloot.  Ik vind het een beetje een ongrijpbare stad. Dat komt misschien door haar woelige geschiedenis. Zelfs de landkaart krijgt geen vat op haar.  Lublin lag eerst in het westen, en nu in het oosten van Polen!

 
Wat viel jou nog op?
Alle jonge mensen die ik heb ontmoet waren heel open, spraken goed Engels en praatten veel!  Het was veel moeilijker om contact te leggen met oudere mensen. Soms had ik zelfs het gevoel dat ze wat wantrouwig keken naar mij, buitenstaander.  Het verschil tussen generaties zegt natuurlijk veel over veranderingen in een stad. Lublin is een stad in beweging en vol ambitie.  Ze noemt zichzelf trouwens ‘city of inspiration’. Verder trof het me dat Lublin niet echt een centrum heeft waarrond het sociale leven zich uitbouwt. Het centrum van de stad ligt niet op een marktplein, maar ligt, denk ik, vooral in de huiskamers.  Daar is het heel gezellig.


Welke plek in Lublin vond je het meest bizar?
Tijdens een van mijn lange wandelingen kwam ik plots op een heel desolaat terrein terecht. Het bestond uit allemaal kleine moestuintjes.  Hier en daar zag ik een verroeste hark, een ingezakt tuinhuisje, loshangend prikkeldraad, een volgelopen kruiwagen of een mossige stenen kabouter.

Ik heb me laten vertellen dat de tuintjes aangelegd zijn tijdens het communistische regime. De mensen woonden op een klein appartement en kregen buiten de stad dan een klein perceeltje grond toegewezen.
Ik zag in een van de tuintjes twee oude Poolse vrouwtjes werken  Ik weet niet goed wat ze deden. Met het blad van een spade klopten ze op de aarde. Het klonk dof. Het was het enige wat ik daar hoorde, op dat immense terrein.  Het wandelpad liep plots dood, en ik moest weer helemaal terug stappen, wel een uur lang.  Ik was toch niet helemaal op mijn gemak..
 
 
Voel je een culturele band met Polen?
Ik ben slechts twee weken in Lublin geweest. Dat is veel te kort om de Poolse identiteit te begrijpen en mij ertoe te kunnen verhouden.  Tijdens mijn verblijf ben ik wel erg onder de indruk geraakt van het werk van Tytus Dzieduszycki-Sas. Dat is een Poolse kunstenaar die na de oorlog ook een tijd in het avant-gardistische Parijs verbleef. Ik zag een tentoonstelling van hem in het kasteel van Lublin. Zijn moderne werken spraken mij zo sterk aan, dat Tytus meteen het hoofdpersonage werd van een fictief verhaal dat ik nu aan het schrijven ben.


Wil je nog eens terugkeren naar Lublin/Polen? En wat zou je er willen doen? 
Ik wil heel graag nog eens terug naar Polen. Dan zou ik Warschau bezoeken, om het verschil te traceren tussen Oost- en West-Polen. Ook wil graag eens de kleine dorpjes ontdekken die veraf liggen van de grootstedelijke context. Ik ben heel nieuwsgierig naar hoe Polen de volgende decennia zal ontwikkelen. Ik las onlangs een boek van de Amerikaanse geopolitieke consultant George Friedman die voorspelt dat Polen over honderd jaar een nieuwe grootmacht zal zijn. Ik ben van plan om nog zo lang te leven!

Links

FrançaisFrançais NederlandsNederlands EnglishEnglish
 
Nieuwsbrief
brussel@instytutpolski.org
Isuu